Goździk pierzasty tworzy srebrzystozielone poduszki i pachnące kwiaty o mocno postrzępionych płatkach. Najlepiej wygląda na kamienistej rabacie, gdzie korzenie nie stoją w wodzie po deszczu ani podczas zimy.
Najważniejsze informacje o goździka pierzastego
| Typ rośliny | niska zimozielona bylina |
|---|---|
| Stanowisko | pełne słońce |
| Gleba | lekkie, wapienne i przepuszczalne |
| Wysokość | 20–35 cm |
| Mrozoodporność | wysoka na suchym stanowisku |
Wymagania i uprawa goździka pierzastego
Stanowisko i ziemia
Zapewnij pełne słońce i lekką, mineralną glebę z dodatkiem żwiru. Unikaj cienistych, wilgotnych miejsc, które sprzyjają rozluźnianiu i gniciu kęp.
Sadzenie
Sadź wiosną co 25–30 cm, nie zagłębiając środka rośliny. Powierzchnię wokół podsyp drobnym kruszywem zamiast wilgotnej kory.
Podlewanie i nawożenie
Podlewaj do ukorzenienia, później oszczędnie. Wiosną wystarczy niewielka dawka kompostu lub nawozu do roślin skalnych.
Pielęgnacja, przycinanie i zimowanie
Po głównym kwitnieniu skróć pędy o około jedną trzecią, aby poduszka pozostała zwarta i mogła zakwitnąć ponownie. Co kilka lat odmłódź roślinę przez sadzonki lub podział. Zimą chroń przede wszystkim przed nadmiarem wilgoci.
Najczęstsze problemy
- gnicie środka kępy na mokrej ziemi
- słabe kwitnienie w cieniu
- łysienie starszych poduszek bez odmładzania
Zastosowanie w ogrodzie i domu
Goździk pierzasty pasuje na skalniak, murek, skraj rabaty i do słonecznej donicy. Łącz go z lawendą, rojnikami oraz niskimi trawami.
Porównaj niskie byliny w katalogu roślin. W dziale pielęgnacja sprawdzisz cięcie po kwitnieniu i odmładzanie starszych poduszek.
Zdjęcie wygenerowane przez AI w celu przybliżenia wyglądu rośliny.
